بونکوک کوم

خاستگاه بونکوک کوم به قرن چهاردهم، زمانی که چیوو امپراتور قوم بیدال( قبل از دانگوم چوسان ) یک شمشیر برونز ساخت و با آن سربازان چینی را شکست داد. در آن زمان، استاد جادوو که تحصیل کرده بود و با ستاره شناسی و جغرافیا آشنا بود کتابی که گردآوری از هنر های رزمی مختلف بود را نوشت و آن را به امپراطور چیوو پیشکش کرد. پیشینه ی آن توسط دانگین گزارش شده است

بعد از آن دان کوک  گوشوسان را تاسیس و سازماندهی کرد که در آن ۶ هنر مختلف را به آنها تعلیم داد.

شمشیر بازی ای که آنها تمرین کرده اند ماتریس بونکوک کوم امروزه است. ما می  دانیم بونکوک کوم که یک سیستم محکم داشته از مفاهیم شیلا ، کوکوریو وبایکجس طی دوره سامکوک گرفته و توسعه پیدا کرده است  ( شیلا ، کوکوریو و بایکجس ).

مطابق با میدووانگ چانگ  (۱۷۹۰) کسی که یکی از اعضای وارانگ است  و بونکوک کوم  را در دوره ی شیلا بین مردم عادی گسترش داده است و بعد از آنکه به باجی رفته است مثال هایی را برا آن قرار داده است. همچنین گزارش شده که ژاپنی ها سامکوک ساگی را دست به دست چرخانده اند و همچنین تحت تاثیر هنرهای چینی قرار گرفته است. به همین دلیل بونکوک کوم  نه تنها شمشیربازی از قدیمی ترین بازی های شرق که شمشیر تنها هنر سنتی ملی محسوب می شود.

بخاطر تاخت و تازها و هجوم ژاپنی ها بونکوک کوم که به عنوان روح ملی باقی مانده است به سختی توانسته هنر خود را به نسل بعد به ارث بجا بگذارد ولی توسط  دای سان لی که در حال حاضر رهبر بزرگ است احیا شده است و حدود صدها هزار نفرکه  سبک و سیاق و طمع این رشته را به اشتراک می گذارند در صدها باشگاه در حال تمرین این رشته ی ورزشی می باشند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *